kijkmomentjes

Hoe beter je kijkt, hoe meer je ziet

Wat niet is (en wel had moeten zijn)

6 reacties

‘Als ik naar jullie gezinnetje kijk, dan had ik dat ook zo graag gewild voor mijn eigen zoon’. Ik luister naar een vrouw die me in korte tijd veel vertelt over de dingen in haar leven waar ze verdriet om heeft. Wij zijn de afgelopen jaren veranderd van ongewenst kinderloos tot het ideaalbeeld van gelukkig gezinnetje. Mensen zien onze jongens en genieten van het stel. Wij genieten net zo hard of nog harder. Maar…

Er zijn grootouders die dit zó hadden gewenst voor hun eigen kinderen: ‘Het gelukkige gezinnetje zijn’. Deze mensen zien hoe hun kleinkinderen lijden onder gebroken relaties, ze zien hun eigen kinderen worstelen. En dan komen wij langs, het vrolijke gelukkige gezinnetje. En dat kan even steken. Want wat wij hebben, hadden zij ook zo graag gezien. We hebben iets gekregen wat niet iedereen krijgt. We hebben iets gekregen wat sommige mensen verliezen.

Het is niet dat je het een ander niet gunt. Het is dat gapende gat, dat ontbreken van iets dat er voor je gevoel wel had moeten zijn, maar er niet is. En dat doet zeer. ‘Slik de brok in je keel weg’, moest ik mezelf regelmatig vertellen als ik overal geconfronteerd werd met zwangerschappen en baby’s. Want hoe leuk ook voor anderen, voor mij was het vaak een eeuwige confrontatie met iets wat ik zo graag wilde, en wat niet zo mocht zijn. Het deed zeer. Niet altijd evenveel en niet zelden was ik oprecht blij voor de mensen om mij heen, maar mijn wens bleef lange tijd onvervuld, mijn armen leeg.

Wat wel had moeten zijn…Huisje boompje beestje. Maar wat er niet (meer) is. De mensen zonder partner. De mensen mét een partner, maar ongewenst kinderloos, ‘nou ja, die hebben tenminste elkaar nog’, denkt dan de alleenstaande. De mensen die het allemaal hadden, maar in een (v)echtscheiding zijn beland. ‘Die zijn tenminste vader en moeder’, zou je eventueel nog kunnen denken. En de mensen die het hadden, maar waar het leven stopte. Wat wel had moeten zijn, maar bruut is losgescheurd uit het leven hier op aarde.

Dat het leven wat dat aangaat behoorlijk onrechtvaardig lijkt, dat is een gegeven. De waarom-vraag ligt dikwijls op onze lippen. Maar wat als we het geheel om zouden kunnen draaien? Wat als we het voor elkaar zouden krijgen om uit te gaan van niets. Alles wat we hebben is ons gegeven. Niks hebben we verdiend. Helemaal niks. Waarom de één meer lijkt te krijgen dan de ander en waarom de één meer te verduren krijgt dan de ander is een vraag waar we ons niet mee bezig moeten houden. Het leven werkt niet met verdiensten. Zo van, heb jij goed je best gedaan? Dan heb je een goed leven. Zo niet, dan heb je pech. Het werkt gewoon niet zo. Alles wordt ons gegeven. En als we het voor elkaar krijgen om alles zo te (blijven) zien. Zo goed of kwaad als het gaat, dan draait de wereld om.

Het is niet langer: ‘Wat niet is en wel had moeten zijn’, balloon-1014017_640
maar: ‘Wat wél is, maar niet had hoeven zijn’.  

Advertenties

Auteur: Deborah

Een beetje een flapuit, ik denk graag na, maar soms kan ik dat ook wel eens vergeten. Dertiger, echtgenote en moeder. Dankbaar voor wat mij gegeven is, genietend van de mooie dingen in het leven.

6 thoughts on “Wat niet is (en wel had moeten zijn)

  1. Het is heel mooi wanneer je het zo kan omkeren. Dat lukt me bij tijden best en toch mis ik ook nog regelmatig kinderen in mijn leven. Het is een oer-verlangen waar je veel mee wordt geconfronteerd; veel mensen hebben ze immers wel. Ik ervaar mijn leven soms als leeg en stil. Ik weet er best wat van te maken en heb het wel aanvaard. Maar door Alleen zo te denken als in jou slot alinea doe ik het verdriet erover geen recht. Hoe ik het zie beschrijf ik in: http://www.annderverhaal.nl/2017/03/08/verdriet-om-wat-er-niet-is/

    Like

    • Hoi Anne,

      Wat mooi om jou blog te lezen die eigenlijk gaat over het gemis en het verdriet om dingen. Ik denk dat onze beide blogberichten naast elkaar kunnen staan. Zo is het leven tenslotte ook. De basishouding die ik beschrijf is goed, maar het verdriet bagateliseren dat gepaard gaat met gemis is iets wat zeker niet mijn bedoeling is. Laat het verdriet bestaan, maar laat het niet regeren.

      Liefs,

      Deborah

      Like

  2. Mooi geschreven Deborah! En wat heb je gelijk. Ik denk dat het een levenskunst is of misschien wel een gave om tevreden te zijn met wat we hebben en dankbaar voor alles wat we krijgen. Altijd ligt jaloezie om de hoek te wachten om ons leven te vergallen. Tevredenheid en dankbaarheid zijn een groot goed!

    Like

  3. Dat ben ik met je eens Deborah. Het was ook bedoeld als aanvulling.

    Liked by 1 persoon

  4. Mooi geschreven. Op een bepaalde manier lijkt het op mijn gedachten van een poosje terug. memaree.wordpress.com/2016/07/15/geniet-ervan/

    Mooi om te lezen dat jullie gezegend zijn met kinderen na lang wachten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s