kijkmomentjes

Hoe beter je kijkt, hoe meer je ziet


2 reacties

En toen was het stil

Zondag, einde van de middag. Ik laat eerst even op me inwerken wat ik net in de app heb gelezen. Scholen dicht. Dus toch. Morgen dus geen les geven. En de kinderen thuis. Ik word er even emotioneel en stil van terwijl Ruben intens vrolijk en energiek rondjes crosst om het bankje waar ik op zit.  Toevallig ben ik op het schoolplein van de school van de jongens en ik zie het licht aangaan in de school. De overleggen gaan beginnen en binnen afzienbare tijd rollen de eerste berichten naar buiten.

Lees verder


Een reactie plaatsen

Een minder handige eigenschap

‘Waar is uw dochter?’ Het was een telefoontje van de directeur van de Mavo. Mijn moeder nam op en reageerde verbaasd. ‘Deborah is volgens mij cadeautjes kopen in het dorp, hoezo?’ Ondertussen liep ik inderdaad op mijn dooie akkertje langs de winkels in het dorp en was ik me van geen kwaad bewust. In mijn beleving had ik namelijk op een later tijdstip mijn tentamen. Nu, in deze tijd, zou ik gelijk gebeld zijn op mijn mobiele telefoon, maar ja, dat was dus nog niet. Toen ik thuiskwam vroeg mijn moeder of ik niet iets vergeten was… Nee, ik was niks vergeten, hoezo?
Lees verder


Een reactie plaatsen

Terugkijkmomentje

‘In goede handen, ik weet dat ze er zijn’. Een liedje van Kinga Bán dat vandaag steeds een beetje door mijn hoofd speelt. Een liedje dat ze schreef, omdat ze wist dat ze afscheid zou gaan nemen. Terwijl ik in het schemerdonker door de mist fiets met mijn oudste zoon achterop, neurie ik de melodie. ‘In goede handen’. Emotioneel als ik soms kan zijn, schieten de tranen in mijn ogen en dank ik God dat ik mag bestaan en dat ik voor mijn kinderen mag zorgen. En de kinderen van Kinga? Geen moeder, maar toch, in goede handen. Want hoe hard en genadeloos dit leven heel vaak ook lijkt, zonder Hem… Lees verder


4 reacties

Lastige kids!?

FLATS! Daar gaat de groene John Deere loopfiets van Ruben. Midden op het fietspad. Meneer is boos, moe en gefrustreerd. Net uit school opgehaald. Het is vrijdagmiddag, en hij heeft duidelijk wat moeite met het omschakelen naar een andere situatie. De juf heeft ballonnen uitgedeeld en dat is voor Ruben een extra ‘puzzelstukje’. Want hoe of wat wil je met een ballon als je met de loopfiets naar huis moet? Ik had al wel een oplossing, maar Ruben stond erop: De ballon moest en zou hij zelf vasthouden, bovendien mocht er ook absoluut geen druppeltje water op de ballon komen. Erg lastig zo met dat natte weer. En zie daar, een recept voor het zo goed als onvermijdelijke. Lees verder


Een reactie plaatsen

Waarom niet?

Er zijn legio legitieme redenen om bepaalde dingen te laten. Maar soms niet. Soms besluiten mensen dat ze het gewoon gaan doen. En dan kom ik ze bijvoorbeeld tegen op onze favoriete camping in de Eifel. Vorig jaar waren we buren van elkaar, dit jaar was het een aangenaam voorrecht dat we elkaar in ieder geval nog even konden zien en spreken. Ze kwamen ’s ochtends vroeg aan op de camping, na een rit van zo’n 4 uur. Eric, Wendy, en Panda. Ze hadden geen oog dichtgedaan die nacht, hoewel, ik denk dat de hond er het beste vanaf kwam wat dat betrof.  Lees verder