En we zijn van start! Mijn laatste week zomervakantie was bij lange na geen vakantie. In de voorbereiding van het nieuwe cursusjaar zijn al vele uren werk gestoken door mij en mijn collega’s. Het feit dat we in een nieuw schoolgebouw starten geeft extra werk met betrekking tot organisatorische aspecten. Wat ook nieuw is, is ons grote touchscreen in de klas. Dag groen bord, dag krijtjes, hallo interactief scherm!
Welkom in de wereld van uitgestrekte mogelijkheden. Waar ik vroeger nog bezig was met kopietjes op A3, posters opzoeken en bordtekeningen, kan ik alles nu met een paar tikken tevoorschijn toveren. Leerlingen die behoefte hebben aan beeld, zullen er niet karig vanaf komen. Ondertussen ligt mijn voorbereiding voor de komende dagen al min of meer klaar en ik maak dankbaar gebruik van wat kant en klare lespakketten met PowerPoints. Het is ideaal, al zeg ik het zelf.
Als je wilt kun je je lessen volledig met woord en beeld ondersteunen en vormgeven op je eigen manier. Kleine kanttekening, dat kost tijd, zeker als je onervaren bent……En tijd is in het onderwijs een dingetje. Maar dat is voor nu slechts een zijsprongetje.
Wederom ben ik ook weer even stilgezet bij de afhankelijkheid van al dat digitale vernuft. Tijdens mijn voorbereidingen trof ik vele opties aan om je klas te vermaken. Van energizers tot volledige instructiefilmpjes en van YouTube-tussendoortjes tot uitgebreide powerpoints. Ik kan me goed voorstellen dat een leerkracht zich behoorlijk verloren zou kunnen voelen als het scherm opeens de geest zou geven. Hier en daar hebben wij ook nog wat software mankementen waardoor het scherm niet naar behoren werkt. En Oh, wat een frustratie als het bord niet reageert zoals jij wilt. Gelukkig is het te groot om uit het raam te gooien…. Mijn collega wist in ieder geval een mooie afbeelding om het jaar mee te beginnen.
We gaan er plezier van hebben, van dat bord, maar ik zal af en toe nog met een klein beetje weemoed terugdenken aan dat vertrouwde groende krijtbord. De pastelkrijtjes in mooie kleuren, de bordtekeningen (als ik ooit een beetje tijd had), het gevoel van dat kleine witte krijtje in je hand, of het krijtje in drie stukjes op de grond. De borstel buiten uitkloppen met een lineaal, uche uche…..Goeie oude tijd.
