Als ik maar niet voor gek loop!

Ik zit gehurkt achter de vuilcontainer. Zo zit ik al een paar minuten. Even verderop hoor ik een paar jongemannen met elkaar praten. Ze komen mijn kant op. Ik zit hier eigenlijk wel een beetje voor gek, bedenk ik me opeens. Die denken vast dat er een steekje bij me los zit. Maar kennelijk zit ik zo goed stil dat ze me niet opmerken terwijl ze al pratend hun weg vervolgen. Een minuutje later hoor ik enthousiaste kinderstemmetjes. Ze komen mijn richting op. Een grote glimlach komt op mijn gezicht. Want nee, er zit geen steekje bij me los hoor. Ik doe gewoon pijlenzoekertje en verstoppertje met mijn twee jongens. Stilletjes kruip ik nog iets beter weg en wacht op de blije kreten als ze me ontdekt hebben. Even voel ik me weer helemaal kind.   Doorgaan met het lezen van “Als ik maar niet voor gek loop!”

Draakjes

‘Kinderen kunnen echt draakjes zijn!’, zegt mijn man vol overtuiging als hij met onze blije peuter terugkomt van de helikoptertjes. Die helikoptertjes hangen aan een rails en je kunt er vanaf een platform instappen. Heel leuk, dat vindt vrijwel ieder kind. Dus waarom uitstappen om iemand anders te laten? Doorgaan met het lezen van “Draakjes”

Neemt u mij niet kwalijk!

Een afspraak vergeten, dat vind ik behoorlijk vervelend. Ik probeer altijd alles goed te doen en het was me onlangs toch ontglipt. Wat zullen anderen in zo een geval wel niet denken? ‘Ze kwam te laat’, ze kwam niet opdagen, sjonge jonge, wat lastig en daar kun je ook niet van op aan!’ Zulke dingen? Doorgaan met het lezen van “Neemt u mij niet kwalijk!”

smaken verschillen

Ik zag haar al ergens in het midden van de winkel. Samen met mijn jongste zoon was ik daar op zoek naar speelgoed voor ons neefje en nichtje. Als ik op zoek ga naar speelgoed of cadeautjes voor anderen dan kijk ik naar wat anderen leuk vinden. En omdat ik degene ben die het uitzoek, zal het meestal zo zijn dat ik  het uitgezochte cadeautje zelf ook mooi vind, uitzonderingen daargelaten.  Doorgaan met het lezen van “smaken verschillen”

Wat zeggie?

Soms vind ik het erg lastig om precies te zeggen wat ik bedoel. Wie weet ben ik daarom ook zo graag aan het schrijven. Ik kan mijn woorden intikken, herlezen en zo nodig, herschrijven. Op die manier kom ik toch in de buurt van wat ik wil zeggen. In het dagelijks leven is het soms nog wel eens zoeken naar de juiste woorden. En dat geldt echt niet voor mij alleen. Hoe veel mensen roepen iets en zeggen eigenlijk niet wat ze precies bedoelen. En andersom, hoe veel mensen begrijpen iets, wat de ander niet zo bedoelt? Of wordt het nu te ingewikkeld……. Doorgaan met het lezen van “Wat zeggie?”

Volwassen wereld in het mini

Afgelopen vrijdag zag ik ons volwassenen terug in het mini: Kleine kinderen, allemaal losgelaten op een enorm speelkleed met daarop allerlei prachtige treinbanen en -onderdelen van Chugginton. Mijn man en ik hadden een plekje in een hoekje gescoord, waar ik erg blij mee was. En terwijl wij tevreden aan een bekertje koffie zaten, wandelden onze kleintjes binnen in een geweldige speelruimte met meer dan alleen uitdaging op motoriek en technisch inzicht. Doorgaan met het lezen van “Volwassen wereld in het mini”

Het dal van de ander

Het was nat en koud op de conferentie van Opwekking. Voornamelijk koud, maar de warmte van God’s aanwezigheid was zoals altijd voelbaar aanwezig. Tijmen en ik hadden onze kleine peuter in de Benjamintent achtergelaten waar hij weer een super de luxe kinderprogramma voorgeschoteld zou krijgen. Hij was meer dan goed onder de pannen. Nu wij nog. Zodra we de grote tent in het oog kregen, zakte de moed ons al in de schoenen. We pasten er niet meer bij. Een tent voor 10.000 mensen, helemaal vol. Buiten op de bankjes? Te koud en te nat. Doorgaan met het lezen van “Het dal van de ander”