Wat zeggie?

Soms vind ik het erg lastig om precies te zeggen wat ik bedoel. Wie weet ben ik daarom ook zo graag aan het schrijven. Ik kan mijn woorden intikken, herlezen en zo nodig, herschrijven. Op die manier kom ik toch in de buurt van wat ik wil zeggen. In het dagelijks leven is het soms nog wel eens zoeken naar de juiste woorden. En dat geldt echt niet voor mij alleen. Hoe veel mensen roepen iets en zeggen eigenlijk niet wat ze precies bedoelen. En andersom, hoe veel mensen begrijpen iets, wat de ander niet zo bedoelt? Of wordt het nu te ingewikkeld…….

Het omschrijven van je gevoel is zo een dingetje. Je voelt iets en je wilt het benoemen. Vervolgens wil je uitleggen waarom je dit gevoel ervaart. Naast dat je jezelf probeert te begrijpen, probeer je dat ook nog eens om te zetten in taal en hoop je dat de ander jou dan ook gaat begrijpen. De oplettende luisteraar zal je niet vastpinnen op je woorden. Horen wat er gezegd wordt en daadwerkelijk luisteren zijn twee heel verschillende dingen.

Ik ben best een flapuit en ik heb geleerd om dat enigszins te beteugelen. Gelukkig maar, want één van de momenten dat het fout ging, staat me nog helder voor de geest. Ooit, toen ik als jeugdige stage liep bij een dierenkliniek zag ik meermalen per dag hoe dieren gesteriliseerd of gecastreerd werden. Nadat ik er tientallen keren met mijn neus erbovenop had gestaan, wilde ik graag meer zien en leren. Op een keer liep ik de operatiekamer in met de vraag of er nog iets interessants gebeurde. Ik hoor het mezelf nog zeggen. Tja, niet handig, want wat men van mij ging denken was dat ik een ongeïnteresseerde houding had. Hoe anders had het geweest als mijn stagebegeleider mij apart had genomen en mij had gevraagd naar deze opmerking. Dan had ik de kans gehad om uit te leggen dat ik het saai begon te vinden om steeds hetzelfde te zien (ik mocht ook alleen maar kijken). Ik had de nodige uitdaging nodig.

Een kromme woordkeuze als toen komt tegenwoordig gelukkig heel wat minder voor. Ik heb hier en daar wat bijgeleerd. Op mijn beurt zie ik het ook bij anderen gebeuren dat ze moeite hebben met precies zeggen wat ze bedoelen. Mensen proberen soms iets te zeggen of uit te leggen, maar het lukt niet altijd om dat met de juiste woorden te doen. Aan de luisteraar de taak om uit te zoeken wat mensen dan wel precies bedoelen. In plaats van gelijk te oordelen op wat ik hoor, kan ik ook even navraag doen: ‘Bedoel je soms (…..)’

Elkaar goed begrijpen is soms nog best lastig. Puur op basis van de uitspraken die worden gedaan, kun je lang niet altijd oordelen. Soms missen mensen even de juiste woorden. Gelukkig hebben we hulp van non-verbale taal en lukt het ons daardoor beter om met anderen te communiceren en elkaar te begrijpen. Maar het zijn die momentjes waarop iemand ‘verkeerd’ op jou verhaal reageert, waaruit blijkt dat je niet begrepen bent. Dan word je er weer even bij stilgezet dat het niet vanzelfsprekend is dat we elkaars woorden altijd goed kunnen verklaren. Kijk verder, luister beter. Luister tussen de woorden door.