Waarom niet?

Er zijn legio legitieme redenen om bepaalde dingen te laten. Maar soms niet. Soms besluiten mensen dat ze het gewoon gaan doen. En dan kom ik ze bijvoorbeeld tegen op onze favoriete camping in de Eifel. Vorig jaar waren we buren van elkaar, dit jaar was het een aangenaam voorrecht dat we elkaar in ieder geval nog even konden zien en spreken. Ze kwamen ’s ochtends vroeg aan op de camping, na een rit van zo’n 4 uur. Eric, Wendy, en Panda. Ze hadden geen oog dichtgedaan die nacht, hoewel, ik denk dat de hond er het beste vanaf kwam wat dat betrof. 

Droom
‘Hebben jullie nog een droom?’ Was de vraag die ze op een bepaald moment voorgelegd kregen. Ze zullen elkaar aan hebben gekeken en gereageerd hebben met een voorzichtige, maar toch een zekere en eendrachtige ja. En zo spraken ze uit hoe graag ze in Duitsland zouden willen gaan wonen. Daar een huis kopen en mensen een aangenaam verblijf bieden door o.a. appartementenverhuur. Beiden stonden ze op een punt dat ze eigenlijk niet verder wilden of konden in hun werk. De tijd was rijp. Maar ja… Moet je dan zo iets overhoop halen? Waar begin je dan aan en hoe dan? Aan vragen geen gebrek dus dus. Maar er was één vraag die er tussenuit sprong. En dat was de vraag: ‘Waarom niet?’

De beste vraag
Waarom niet? Dat bleek een hele goede vraag te zijn. Het is een vraag waardoor een mens anders kan gaan denken. Hoe groot zijn de leeuwen en beren nu eigenlijk echt? En eigenlijk is die ‘waarom niet-vraag’ ook wel een beetje een vraag die wij onszelf sowieso wel eens wat vaker mogen stellen. En als je dan antwoorden krijgt als: ‘Ja, het kan gewoon niet hoor’ of, ‘ze zien me aankomen!’ Dan weet je hoe laat het is. Het kan dan zomaar tijd zijn om die knoop een keer door te hakken. Wat is je droom je waard? Wat mag het kosten? Heb je het lef?

Risico
‘Je geeft je zekerheden op’, was iets wat Wendy te horen kreeg, maar ja, hoeveel is er nu eigenlijk zeker in je leven? En wat als je geen werk kunt vinden, wat als je geen goed huis kunt vinden, wat als, wat als,… Ja, wat als. Dus dan misschien toch maar niet? Want wat als… Er kan zo veel mis gaan. Er kan van alles misgaan. Altijd, overal. Maar dit is wel gewoon het leven. En kiezen voor de dingen die je hart sneller doen kloppen, maakt dat je voelt dat je leeft. En dat dan in de positieve zin van het woord.

Nu
Terug naar de camping in Körperich, kampeerplaatsje nummer 18 om precies te zijn:
‘Dit voelt wel gek hoor!’ Zegt Wendy terwijl ze in één van hun stoelen voor de caravan zit. Ondertussen worden de laatste dingen van de voortent nog even vastgezet. Over een paar dagen hebben ze hun huis in Nederland goed en wel overgedragen en zal de caravan in ieder geval voor de komende paar maanden hun adres en verblijfplaats zijn. Tot ze een huis in Duitsland hebben gevonden en gekocht. (En nog wat extra tijd voor kadasterzaken e.d., regeltjes regeltjes)

En nu, vrij, en blij, en ook wel een beetje gek, ja, het voelt gek, maar niet verkeerd. ‘Op dit moment zijn we dus werkloos en dakloos’ zegt Eric met een grijns op zijn gezicht. Maar ergens krijg ik het gevoel dat ik twee mensen nog nooit zo blij heb gezien met een dergelijke situatie. En alles wat ik kan zeggen is: ‘Go for it!’