kijkmomentjes

Hoe beter je kijkt, hoe meer je ziet

Een oordeeltje hier, een oordeeltje daar

4 reacties

magnifying-glass-1020142_1280Idols is weer op t.v. Wat mij betreft niet echt boeiend hoor. Vooral veel gepraat en show en af en toe iemand die zich vrijwillig onderwerpt aan een jury met een soms uitgesproken mening. Er zijn tal van dat soort programma’s: Holland’s got talent, X-factor, The voice. En iedereen die deelneemt, kan rekenen op de mening van niet alleen de jury, maar van alle mensen die naar het programma kijken. Ik verbaas me er soms over hoe makkelijk ik er dingen uitflap die te maken hebben met het uiterlijk en de uitstraling van iemand. Als de jury dan ook nog eens opmerkingen plaatst die best grappig zijn, dan is het feestje compleet. Niet echt natuurlijk…..

Ik weet één ding, en dat is dat ik altijd een beetje bang ben voor de mening van anderen. De ene keer meer dan de andere, maar als je mijn blog vaker leest, dan zie je dat af en toe terug komen. Maar tegelijkertijd heb ik dus ook een eigen mening en zijn er mensen die zich op hun beurt een beetje druk maken over wat ik van hen denk. Gekke wereld hoor. Zijn we eigenlijk een beetje bang voor elkaar.

Een mening wordt al snel een oordeel en oordelen is bijzonder makkelijk ben ik achter, maar het kan ook bijzonder kwetsen en bovendien heb je nooit het complete plaatje. Het complete plaatje, dat heeft alleen God. Ik zie wat ik zie, maar ik hoef er nog niet meteen conclusies, meningen en oordelen aan te verbinden. En ik moet je zeggen, hoe meer ik leer om niet altijd mijn mening of oordeel klaar te hebben, hoe minder ik me ook druk ga maken over wat anderen van mij vinden.

We zouden waarschijnlijk ook een heel stuk milder worden in ons oordeel als we de waarheid wél kenden. Dan zouden we eerder de neiging hebben om mensen te helpen, althans, dat hoop ik dan. Begrip verandert soms veel aan een situatie. Ik weet dat mensen allemaal hun eigen portie aan geluk en ellende hebben en dat het hen vormt. Bovendien levert het niemand iets op als ik ongezouten kritiek rondstrooi over
van alles wat mij aan hen opvalt. Óf ik moet bereid zijn mensen te helpen, óf ik houd mijn mond.

castle-1290860_640Oordelen lijkt eerder deuren te sluiten, in plaats van te openen. We hebben immers ons plaatje al compleet gemaakt (ingevuld)? Soms zou ik terug willen naar de onbevangenheid die ik als kind had. Ik oordeelde niet. Had het niet eens door dat anderen dat wel deden. Ik sloot vriendschap met kinderen die, zeg maar, minder populair waren. En het viel me niet eens op dat ik dat deed. Ik denk dat het leven mij veel onbevangenheid heeft afgeleerd, zoals bij velen. Nu is het een bewuste keuze om niet zomaar te oordelen over mijn medemens. Lukt echt niet altijd, soms is het eruit voor ik er erg in heb, maar al doende……..

 

 

Advertenties

Auteur: Deborah

Een beetje een flapuit, ik denk graag na, maar soms kan ik dat ook wel eens vergeten. Dertiger, echtgenote en moeder. Dankbaar voor wat mij gegeven is, genietend van de mooie dingen in het leven.

4 thoughts on “Een oordeeltje hier, een oordeeltje daar

  1. Ik herken mij daar wel in. Dat ik bang ben wat mensen van min denken. Terwijl ik eigenlijk weinig over andere mensen denk, niet snel oordeel. Bij mij komt het doordat ik mezelf veroordeel, heel makkelijk de schuld van dingen Geef en altijd vind dat ik beter had gekund. Angst dat anderen mij ook zo zien? Dat mijn waarneming bevestigd word?

    Bijzonder dat je als kind daar allemaal nog geen last van heb. We mogen worden als de kinderen maar dat gaat bij ons ook met vallen en opstaan.

    Mooi geschreven!

    Like

  2. Ik herken het vriendschap sluiten met de minder populaire kinderen. Nu nog, in de kerk, ben ik soms beter bevriend met de buitenstaanders dan met de populaire groep vrouwen. Resultaat is dat je zelf ook vaak buitengesloten wordt…

    Mooi blogje. Vanaf zondag deel ik wekelijks een blog met als titel Sip Sip Hooray, neem een glas en kijk wat de bloggerswereld te bieden heeft. Ik plaats zeker een link naar deze blog!

    Like

    • Klopt ja, als je met mensen omgaat die zelf ook iets meer buienstaander zijn, dan voel je je zelf ook wel eens zo. Soms merk ik op dat anderen mij zelfs onbewust negeren als ik niet in hun cirkltje zit. Vreemd hoe dat werkt he?

      Leuk trouwens om te bloggen over wat blogland te bieden heeft. Ik ga zeker lezen 😀

      Liked by 1 persoon

  3. Pingback: Sip Sip Hooray – Week 17 | Twinsane & Thriving

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s