De gele jas

Hoe groot is de kans dat je voor een gele jas zou kiezen? Voor mij eigenlijk niet zo heel groot, want geel staat me niet, maar dat is dan ook de enige reden. Geel is een kleur vol energie en vrolijkheid. En zo kort na de winter is dat precies waar mensen naar snakken.

‘Die is voor mij’, was het eerste wat mijn collega dacht toen ze de gele jas in de schappen zag hangen. Ze kocht hem, trok hem aan naar haar werk en combineerde de jas met een paar prachtig rode laarsjes. Toen ik haar ’s ochtends zo richting de deur van de school zag lopen kon ik een brede glimlach niet onderdrukken. Wauw, wat een verademing om iemand zo te zien! Doorgaan met het lezen van “De gele jas”

Voor als je tekort schiet

Chaos, het is de reden dat ik zo graag overzichtjes maak, het is waarschijnlijk de reden dat ik zo graag schrijf. Het is ook de oorzaak van talrijke kleine foutjes en vele momenten van onzekerheid. Mijn hersenen zijn nogal eens in de war namelijk. En dat kan in het dagelijks leven best wel eens lastig zijn, niet alleen voor mij, maar ook voor de mensen om mij heen. Gelukkig kan ik er meestal om lachen. Maar toch… Doorgaan met het lezen van “Voor als je tekort schiet”

Onze fantastische welvaart (soort van)

Zuchtend en hevig ontmoedigd loop ik speurend naar een bepaald item tussen de kratten met spullen door die we op ons zoldertje hebben gestouwd. Eigenlijk mogen we al van geluk spreken dat we zo’n zolder hebben om spullen kwijt te kunnen. Het is bizar wat je als mens allemaal vasthoudt in de veronderstelling dat je het vast wel weer een keer kunt gebruiken. Sommige spullen hebben we al in geen jaren meer aangeraakt. Van andere spullen ben ik het bestaan al bijna vergeten. Spullen, spullen en nog eens spullen. En speelgoed! Sinds we kinderen hebben, lijkt het wel alsof er ooit een grote kiepwagen vol speelgoed zijn inhoud heeft geleegd in ons huis. En zeker nu het vakantie is, heb ik er veel meer werk aan dan me lief is. Want hoe meer spullen, hoe meer werk. Dat is ondertussen wel mijn conclusie. Doorgaan met het lezen van “Onze fantastische welvaart (soort van)”

Snap je het écht niet?

‘Nou ja zeg, wat een lomperik!’ Dat is mijn eerste gedachte als ik vanuit mijn ooghoek een fietser zie verschijnen. We zijn met ons gezinnetje op de Open Haven dag in Gorinchem waar we samen met heel veel andere mensen rustig door de drukte kuieren. Ik snap niet zo goed hoe iemand het verzint om tussen al die lopende mensen rond te gaan fietsen. Wat mij betreft én onhandig én onveilig. Oordeel geveld. Totdat de jongeman mijn blikveld in komt gefietst. Ik kijk terloops naar hem en dan herken ik hem. Hij blijkt één van mijn leerlingen te zijn. Doorgaan met het lezen van “Snap je het écht niet?”

Als ik maar niet voor gek loop!

Ik zit gehurkt achter de vuilcontainer. Zo zit ik al een paar minuten. Even verderop hoor ik een paar jongemannen met elkaar praten. Ze komen mijn kant op. Ik zit hier eigenlijk wel een beetje voor gek, bedenk ik me opeens. Die denken vast dat er een steekje bij me los zit. Maar kennelijk zit ik zo goed stil dat ze me niet opmerken terwijl ze al pratend hun weg vervolgen. Een minuutje later hoor ik enthousiaste kinderstemmetjes. Ze komen mijn richting op. Een grote glimlach komt op mijn gezicht. Want nee, er zit geen steekje bij me los hoor. Ik doe gewoon pijlenzoekertje en verstoppertje met mijn twee jongens. Stilletjes kruip ik nog iets beter weg en wacht op de blije kreten als ze me ontdekt hebben. Even voel ik me weer helemaal kind.   Doorgaan met het lezen van “Als ik maar niet voor gek loop!”

Bemoedigen

En, hoe is het met jou?’ Vraagt ze terwijl ze een arm om me heen slaat. ‘Moe’, zeg ik. ‘Heel erg moe’. Ik geef een korte uiteenzetting van de gebroken nachten en de intensieve dagen met mijn niet fitte en buitengewoon temperamentvolle peuter. Ze kijkt me aan en ik zie dat ze me begrijpt. Ze heeft haar portie ook gehad en ze weet wat het is. Er komt geen advies, geen vraag of ik niet te veel doe, wel goed voor mezelf zorg etc. etc. Want ze weet dat het is wat het is. ‘Ja’, zeg ik. ‘Kiezen op elkaar en vertrouwen en volhouden, wachten tot het weer beter wordt.’  Doorgaan met het lezen van “Bemoedigen”

Als we het allemaal toch niet begrijpen

Wanneer er moeilijke dingen gebeuren die we niet begrijpen heb ik wel eens dat plaatje in gedachten van een grote steen waar in reuzenletters ‘WAAROM?!’ staat geschreven. Soms staan we er tegenaan te bonken en te schreeuwen in wanhoop. Andere keren staan we er moedeloos en verloren tegenaan geleund. We lopen om de steen heen, zoeken in de groeven, kijken naar de plantjes die ertegenaan groeien. Geen antwoord. Doorgaan met het lezen van “Als we het allemaal toch niet begrijpen”

De zoenende mannen (enzo)

Het haalt gewoon het nieuws, dit item. En we hebben er een mening over. Op het jeugdjournaal wordt er een stelling gelanceerd waar de kinderen met ‘eens’ of ‘oneens’ op kunnen reageren. De stelling: ‘Een poster met zoenende mensen moet kunnen’. Ik zoek nog wat verder op internet en er verschijnen bushokjes die flink onder handen zijn genomen. Allemaal als reactie op een poster met twee zoenende mannen. Ik zal gelijk één ding duidelijk maken. In dit stuk ga ik niet mijn mening geven over homoseksualiteit. Ik wil iets anders kwijt.  Doorgaan met het lezen van “De zoenende mannen (enzo)”

Kinderspel

Het spel van onze kinderen is iets waar ik enorm van kan genieten. Ik was zelf ook altijd in de weer met het verzinnen van van alles en ik zie het terug bij onze eigen kinderen. Ze verzinnen zelf dus genoeg. Het één wat wenselijker dan het andere, maar goed, het is allemaal ontwikkeling zullen we dan maar zeggen. Op z’n tijd heb ik ook ideeën en soms draag ik die ook zelf aan bij de kinderen. En dan maar heerlijk genieten en toekijken hoe ze zich vermaken. Vandaag mag je dus meekijken met ons ‘kinderspel’. Doorgaan met het lezen van “Kinderspel”