Moeilijke mensen

Er zijn mensen in allerlei soorten en maten. Gezellige mensen, vrolijke mensen, zielige mensen, kleine mensen, grote mensen, excentrieke mensen, zachtaardige mensen, dramatisch ingestelde mensen, domme mensen, slimme mensen, leuke mensen en dan heb je mensen die ik zou willen scharen onder moeilijke mensen. Kort door de bocht, dat zijn dus mensen die moeilijk doen. Het zijn mensen die ofwel het bloed onder je nagels vandaan halen, ofwel maken dat je je minder goed gaat voelen over jezelf en de dingen die je doet. Mensen die, zoals wel eens gezegd, je het leven zuur maken. Ooit hoorde ik van iemand dat daar een boek over was geschreven en ik moest er om lachen, maar een klein uitstapje naar bol.com leerde mij dat er wel meer dan één boek aan dit onderwerp geweid is.

Kennelijk zijn er genoeg moeilijke mensen die het leven van anderen behoorlijk lastig maken. Ik zou zelf niet weten wat ik er aan zou hebben als ik een ander zou kleineren, kwetsen of mijn regels op zou willen leggen. Hoewel, als ik me in probeer te leven dan zou het mij misschien een gevoel van controle geven en misschien zou ik op die manier kunnen voorkomen dat mensen mij zouden kwetsen. Aanval is de beste verdediging toch? En als ik de noodzaak zou voelen om me te verdedigen dan zou ik waarschijnlijk bang zijn en mezelf bedreigd voelen. Dus val ik aan, bijt ik, want dan komen ze niet te dichtbij en houd ik de controle. Niemand die dan door heeft hoe onzeker en bang ik me voel. Dat zou voor mij misschien wel de oplossing zijn die ik heb gevonden om om te gaan met wat er diep in mijn hart leeft.

Maar eerlijk is eerlijk, hoe zeer ik ook mijn best doe om mensen te begrijpen, ik word op zijn tijd ook gekwetst en af en toe word (ook) ik boos. Ik zie mezelf jaren geleden nog huilend op de trap zitten vanwege het effect wat die ander op mij had. Mensen kunnen je bij wijze van, tot het uiterste drijven! Die persoon die onredelijke eisen stelt en keer op keer klaagt, hoe zeer je ook je best doet. Die andere persoon, die vindt dat iedereen zich aan bepaalde (ongeschreven) regels moet houden en daarmee mensen (onbewust) in een keurslijf perst, geen adem! Het effect wat moeilijke mensen hebben op hun omgeving is enorm. En daarmee hebben ze inderdaad de macht en de controle die ze ‘nodig’ hebben. Het is alleen wel zo dat wij daarmee iets inleveren. We leveren onze vreugde in, ons plezier, ons gevoel van eigenwaarde. Alles wankelt.

En dat is nu net waar ik nog bozer van word. Ik ga toch zeker niet mijn vreugde inleveren? Ik ga toch zeker niet twijfelen aan wie ik ben? Bizar dat ik dan zielig of gefrustreerd zou reageren. Wederom kom ik uit op liefde. Want waar liefde is, daar is geen angst. Liefde is niet naar binnen gericht, maar naar buiten gericht. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik denk dat hoe zekerder ik ben van mijn identiteit en hoe vaster ik sta in de liefde van mijn hemelse Vader, hoe kleiner het effect zal zijn dat moeilijke mensen op mij hebben.