Ik adem in, ik adem uit, de zon verwarmt vriendelijk mijn huid. Een strak blauwe lucht, vogels, zonneschijn. Dank U Heer.
Mijn jongste zoon is al drie, hij bruist van leven en energie. Ik kijk naar hem terwijl hij fietst, dit is leven, dit is goed. Dank U Heer.
Opeens waren ze daar weer, de nachten met slapende kinderen, ze werden ’s nachts niet wakker, niet één keer. Energie die langzaam weer terugkeert, alsof er een knop om wordt gezet. Dank U Heer.
Een verse ademteug, iets waar een mens zo naar kan verlangen. van alles wat goed is, is niets verdiend, en alles ontvangen. Dat is genade, dank U Heer!
Soms lijkt het zo donker. En in donkere dagen zou je bijna vergeten dat er mooie dagen zijn geweest en ook nog mooie dagen zullen komen. Je weet nooit wanneer, je weet nooit hoe lang je nog moet wachten. Maar ze zullen er zijn. Dagen gevuld met zonneschijn. Hou vol, blijf geloven, blijf hopen.
