Als je peuter doet alsof de wereld vergaat

Krijsen, en nog niet zo’n beetje ook. Het lijkt wel alsof ik hem iets vreselijks aandoe. Het is nog geen tijd voor een middagdutje, en dat kan überhaupt nog niet, want over een half uurtje moet ik Brent ophalen van school. Maar tegen die tijd is Ruben vast al uitgeraasd, ja, vast wel. Doorgaan met het lezen van “Als je peuter doet alsof de wereld vergaat”

Over de grens met ‘bloot’

Ik sta in de rij bij de Bruna om een afgeprijsde kalender af te rekenen. Ruben zit in de buggy en ik wacht geduldig tot de man voor me zijn krasloten heeft afgerekend. Ondertussen scharrelt er een jongen van een jaar of negen rond met zijn moeder. Ik kijk naar het advertentieschermpje op de toonbank, gedachteloos. Het dringt pas tot me door wat ik zie als ik in een automatisme tegen de jongen wil zeggen dat hij maar even de andere kant op moet kijken. Doorgaan met het lezen van “Over de grens met ‘bloot’”

Stel jezelf eens eerlijk de vraag

‘Stel je zelf eens eerlijk de vraag.’ Iedere tekst die daarmee begint, lijkt iets te suggereren…..Ontken jij misschien iets?

Of ik mijn werk nog altijd even bevlogen en energiek doe? Of ik op de automatische piloot sta? Antwoord één: ja en antwoord twee: nee…. Doorgaan met het lezen van “Stel jezelf eens eerlijk de vraag”

smaken verschillen

Ik zag haar al ergens in het midden van de winkel. Samen met mijn jongste zoon was ik daar op zoek naar speelgoed voor ons neefje en nichtje. Als ik op zoek ga naar speelgoed of cadeautjes voor anderen dan kijk ik naar wat anderen leuk vinden. En omdat ik degene ben die het uitzoek, zal het meestal zo zijn dat ik  het uitgezochte cadeautje zelf ook mooi vind, uitzonderingen daargelaten.  Doorgaan met het lezen van “smaken verschillen”

Strooien met spreuken

Vroeger had je tegeltjes, die hingen dan ergens in huis. Meestal in wit en blauw. Op zo een tegeltje stond dan een wijze, of grappige spreuk. Tegenwoordig zien we de spreuken zo een beetje overal langskomen. Onlangs zag ik dus deze in het tuincentrum. En ik had het even helemaal gehad met al die spreuken. Waarom? Doorgaan met het lezen van “Strooien met spreuken”

Zelf laten doen en een stapje terug

Knip……de steel van een grote witte roos wordt tot halverwege afgeknipt. Knip….daar gaat nog een stuk van de steel. Even wordt hij van verschillende kanten bekeken. Knip…..daar gaat nog een stuk. Ik bijt op m’n tong. Niks zeggen Deborah, ze moesten het helemaal zelf doen. De roos wordt in het vaasje gezet, hij steekt amper met zijn kopje boven het potje uit. Doorgaan met het lezen van “Zelf laten doen en een stapje terug”