kijkmomentjes

Hoe beter je kijkt, hoe meer je ziet


3 reacties

Zo bang!

‘Mag ik u even spreken juf?’ Eén van mijn leerlingen staat voor me met een bezorgd gezicht. Ik loop samen met hem naar de gang. ‘Vertel maar’ zeg ik. ‘Nou, ik ben eigenlijk een beetje bang om mee te gaan op excursie, want op mijn vorige school heb ik tijdens een excursie ruzie gekregen met een klasgenoot’. Het is mijn leerling aan te zien dat hij er behoorlijk mee zit en ik laat hem vertellen over  de situatie van toen. ‘Denk je dat dat vandaag ook weer gaat gebeuren?’ ‘Nee, eigenlijk niet’, antwoordt hij me, nog steeds bezorgd. Samen maken de balans op van waarom het vandaag niet zal gaan gebeuren. Lees verder


5 reacties

Hoe ik zou moeten zijn, maar niet ben…

Een bijzondere titel, vooral omdat hij begint met: ‘Hoe ik zou moeten zijn’. Hoezo, hoe ik zou moeten zijn?

Misschien herken je het een beetje? Dat je zo een soort van lijstje hebt met eisen of regels waar je aan wilt voldoen om ‘een goed mens’ te zijn? Tot op zekere hoogte niks mis mee overigens. Bijvoorbeeld als het gaat over fatsoensnormen en dergelijke. Maar waar eindigen de gebruikelijke fatsoensnormen en waar begint de enorme lijst die je jezelf oplegt om maar te voldoen aan dat ideaalplaatje. Lees verder


Een reactie plaatsen

Draakjes

‘Kinderen kunnen echt draakjes zijn!’, zegt mijn man vol overtuiging als hij met onze blije peuter terugkomt van de helikoptertjes. Die helikoptertjes hangen aan een rails en je kunt er vanaf een platform instappen. Heel leuk, dat vindt vrijwel ieder kind. Dus waarom uitstappen om iemand anders te laten? Lees verder


7 reacties

Wat niet is (en wel had moeten zijn)

‘Als ik naar jullie gezinnetje kijk, dan had ik dat ook zo graag gewild voor mijn eigen zoon’. Ik luister naar een vrouw die me in korte tijd veel vertelt over de dingen in haar leven waar ze verdriet om heeft. Wij zijn de afgelopen jaren veranderd van ongewenst kinderloos tot het ideaalbeeld van gelukkig gezinnetje. Mensen zien onze jongens en genieten van het stel. Wij genieten net zo hard of nog harder. Maar… Lees verder


4 reacties

Het is gewoon Wabi Sabi…

Beng! Beng! ‘Neeee, niet doen! M’n tafel!’ Ik ben er zojuist getuige van hoe mijn twee jarige peuter letterlijk twee putjes in onze eikenhouten tafel slaat met zijn níet eikenhouten inlegpuzzel. Het gaat razend snel en ik ben het niet voor. Met wat spuug probeer ik de putjes weg te poetsen, want iemand had me ooit gezegd dat hout weer een beetje omhoog komt van nattigheid. Geen idee of het waar is, maar je kan het maar proberen. Lees verder